Weer wat klaar

 Een keer raden voor wie ik dit dekbed heb gemaakt . . .

Het dekbed alleen van de roosjesstof leek mij een beetje saai dus bedacht ik een omslag met haar naam er op te appliceren. Dit ligt al helemaal klaar als ik ze afgelopen zondag aan de telefoon heb.
Vraagt haar mama:  "Rosa wilde jij nog wat vragen aan oma? 

of zij iets op jouw dekbed maakt, jouw naam bijvoorbeeld?"

Je begrijpt dat in de seconde dat het duurde eer zij antwoord gaf de adrenaline door mijn lijf gierde, 

stel je voor dat zij NEE zou zeggen!!!

(gelukkig vond zij het leuk)

Ook de gordijnen voor haar liggen klaar en het paardenkussen kon ik meteen vullen

omdat ik het voor de gasten prettig vind om dikwijls nieuwe kussen te kopen. 

de vullingen zijn dan met een nieuwe tijk nog prima te gebruiken voor dit soort doeleinden.

 Dan de kussensloop: hoe moeilijk kun je het je maken, een 'hotelflapje' leek mij leuk.

Oké, de techniek van het mooie hoekje in verstek maken was na even nadenken niet het probleem.

Dat probleem komt wel als je het randje al aan één kant van de sloop hebt gestikt, 

dan  de hoekjes gaat maken en dan...

zie het maar eens voor elkaar te krijgen om daarna de ander kant en de instopflap er aan te stikken.

Nou, dat gaat dan echt niet hoor.

Niet voor één gat te vangen heb ik het uiteindelijk wel voor elkaar gekregen, maar vraag niet Hóe!

Dat lieve mannetje van mij stelde al voor om het dan gewoon zónder dat randje 

(dat er al aan zat) te doen hi hi.

De randjes zijn weer 'bij'
en
De naaimachine stond nog klaar dus meteen even een tafellaken van 4,5m
voor een tafel van vier meter omzomen.
Het is altijd een sport om hier stof voor te vinden die aan de wensen voldoet:
1. niet te duur,
2. makkelijk wasbaar, niet kreukend en
3. dun zodat niet de hele machine ermee wordt gevuld.

Zo,  nu óp naar het volgende!