Patchwork

Ank is een quilt aan het maken voor haar kleindochter, zij had zich enorm
verheugd op de cursus en adviezen van Betty om dit werkje tot een mooi
geheel te krijgen. Jammergenoeg kon de patchwork-workshop deze week bij ons
geen doorgang vinden, misschien geen ramp, want met het weer is het hier
treurig gesteld, behalve de enorme winterse regen- en hagelbuien lijkt de
temperatuur ook nog nergens naar!
Voor geen gat te vangen is Ank met een koffertje en tasjes vol lapjes, reeds
geknipte stroken en al afgemaakte blokken hier afgelopen vrijdag gearriveerd
en omdat Betty niet kon komen vroeg zij mij of ik haar dan wel even zou
willen helpen!?! ha ha! ik ben geen Betty, of een andere expert, maar men
heeft mij in de loop der jaren wel veel proberen bij te brengen, en,
ongeacht of ik alle deze wijze lessen ooit heb opgevolgd(!), het meeste heb
ik wél goed in mijn oren geknoopt en kon zodoende het een en ander, (zo goed
en zo kwaad als mogelijk) aan haar adviseren. Nu hoor ik Ank al lachen over
het woord adviseren...: Ik ben nl. een beetje dwingend streng en ben
meermalen tegen haar uitgevaren dat iets anders moest, maar ze weet wie het
zegt en we hebben toch wel ernorme lol gehad.
Wat erg leuk was, zij verwerkt in deze quilt ook stofjes van een
positiejurk, kinderjurkjes van haar dochter, van de wieg enzovoorts. Ze had
een hoeveelheid stroken geknipt waar je drie tweepersoonsquilts uit zou
kunnen maken :-), toen kwam ik op het idee om deze aan elkaar te naaien, in
banen te snijden om hiermee nog een extra rand langs de hele quilt te te
maken.
De mannen hebben het wel een beetje moeten ontgelden, want behalve dat ze
ons de hele dag moesten aanhoren, is de verzorging van de inwendige mens
aardig in het gedrang gekomen en hebben zij zichzelf veelal moeten
bedruipen. (geen meelij, want dit laatste deden zij ook letterlijk in het
glas hoor!)
Vanmiddag zijn zij (doodmoe van mijn "lessen") huiswaarts vertrokken met een
berg naaigoed. Ik ben reuze benieuwd hoe het er uit gaat zien als hij klaar
is.