Van Liduine

Vanmiddag stuurde zij mij twee foto's met mijn initialen met het volgende verhaal:

"In mei 2010 wist Monica in Frankrijk zus Fé  enthousiast te maken voor een quilt voor haar kleindochter. Ik zat daar bij, keek er naar en gaf gevraagd en ongevraagd commentaar en bestookte de 'lerares' met vragen over het hoe en wat.
Toen bedacht ik: Wat zij kunnen, kan ik ook.
Het resulteerde in koopsessies van kinderjurkjes voor een euro bij le Croix Rouge, aangevuld met kleurige couponnetjes. De jurkjes werden tot handzame lapjes van 12x12 geknipt en hiervan zou ik ook zo'n patchwork maken. Alleen...ik mistte iets 'spannends' in deze lapjes en besloot een effen lap te kopen en hierop een alfabet te borduren. Het patroon dat al jaren in de kast lag heb ik in de wintermaanden geborduurd. Toen ze klaar waren vond ik het zonde om deze borduursels in een 'eenvoudig' patchwork van vierkantjes te verwerken. Na een bibliotheek van patchworkboeken doorgenomen te hebben koos ik voor een patroon van Kaffe Fasset.

Dus meer lapjes erbij gekocht om dit te realiseren. De vierkantjes raakten uit beeld. Het werd een lekker ingewikkeld geheel. Het zou een babyquilt worden .... Enthousiast begon ik stroken en ruitvormen uit te knippen. Nee, niet snijden, die techniek was ik nog niet de baas. Het werden ruim 520 lapjes en deze te combineren en componeren tot een geheel werd een hele uitdaging.
Tijdens de vakantie (van 2010) heb ik de 'sterren'  lekker in het zonnetje met de hand aan elkaar zitten naaien. Eenmaal weer thuis op het bed  met lapjes schuiven, bedenken, twijfelen en uiteindelijk resoluut beslist. Hierna per blok de lapjes aan elkaar gespeld, duidelijk aangegeven of het boven, onder, links of rechts van de geborduurde letter moest komen, per blok in een enveloppe en mee op vakantie in de 'zomer' van 2011. Niet in de zon maar bij de kachel zitten naaien.
Het moet wel een forse baby zijn die onder dit geheel komt te liggen want het formaat is 'iets' groter dan reguliere kinderbedafmetingen geworden! (1.50 bij 1.80 m en nog zonder rand)
Ach dan wordt het maar gordijn, speel- of wandkleed of toch over een bed. We zien wel.
Nu nog de rand en dan komt het sandwichen en quilten nog aan bod.
De vaktermen rollen uit mijn mond als bij een volleerd quiltster.
De ervaren quilters/patchers zullen zeker onvolkomenheden vinden (ik zie ze zelf ook hoor)
Maar voor een eerste werk ben ik eigenlijk wel een beetje trots op het eindresultaat.
Het maken tot nu toe was vreselijk leuk en mijn tweede patchwork wordt wel
wat eenvoudiger hoor. Heb al wilde plannen in die richting."